Kennisvragen Covid-19

CC

De diepte in met ...... Marleen Wessels

Datum: 06-12-2020

Hoe kom je erachter wat mensen met EMB leuk vinden, wat ze wel of niet kunnen? Dat is niet eenvoudig bij iemand die niet (goed) kan praten. Assessment biedt hier mogelijkheden. Assessment is het verzamelen van informatie over iemand, met als doel om een goed beeld te krijgen van de persoon. Marleen Wessels richt zich met haar promotieonderzoek op dit onderwerp.


Wat wordt er gedaan in de praktijk?
Het onderzoek is gestart met het inventariseren van wat er al werd gedaan om de wensen, behoeften en mogelijkheden van mensen met EMB in kaart te brengen. Hierover was nog weinig bekend. Door professionals uit Nederland, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk werd een vragenlijst hierover ingevuld.

Al veel gedaan
De resultaten laten zien dat er in de praktijk al heel veel gedaan wordt om zo goed mogelijk aan te sluiten bij wat iemand wil en kan. Bijvoorbeeld door observaties, vragenlijsten en interviews met betrokkenen. Meestal werden allerlei betrokkenen in de ondersteuning van een persoon met EMB gevraagd om mee te denken.

Maar…
Maar er is nog weinig onderzoek gedaan naar de instrumenten waarmee informatie over de persoon met EMB verzameld wordt. Dit is van belang, want in onderzoek kijken we bijvoorbeeld of de vragen uit een instrument wel toepasbaar zijn voor mensen met EMB en of het de juiste informatie oplevert.

Het Gedragstaxatie-Instrument

Het vervolg van mijn onderzoek richtte zich daarom op het Gedragstaxatie-Instrument (GTI). Het GTI is een combinatie van een test, vragenlijst en observatie en is ontwikkeld om de mogelijkheden van mensen met EMB in kaart te brengen. We kijken dan bijvoorbeeld naar hoe iemand communiceert, of iemand iets kan vastpakken en of hij of zij een andere persoon kan volgen met de ogen. Sommige vragen van het GTI leken niet zo goed toepasbaar bij mensen met EMB.

Een voorbeeld: we letten vaak op oogcontact om te kijken of iemand contact maakt, maar iemand die niet kan zien maakt mogelijk contact op een hele andere manier. In mijn onderzoek heb ik experts (zorgprofessionals, ouders en onderzoekers) daarom gevraagd of en hoe het GTI verbeterd kon worden en zo een aangepaste versie ontwikkeld, het GTI-Revised. Op verschillende onderdelen is het GTI aangepast, zo werd het ingekort en werden de items duidelijker geformuleerd.

Een voorbeeld van het GTI-Revised: Eric

Eric (fictieve naam) kan niet goed zien. Volgens zijn begeleiders schrikt hij daardoor van plotselinge harde geluiden of aanrakingen. Hij kan wel goed horen. Als hij een bekende stem hoort, lijkt hij vaak wat te verstillen en zijn oor naar de persoon toe te draaien. Als hij contact wil maken, doet hij dit door je hand te pakken of geluiden te maken. Hij kan objecten vastpakken en op een knop slaan. Hij kan niet praten, maar begrijpt volgens zijn begeleiders wel een aantal woorden, zoals “buiten” en “eten”. Dit levert belangrijke informatie op voor de ondersteuning, bijvoorbeeld het belang van tegen hem praten als je hem benadert, zodat hij niet schrikt. Er wordt besloten om te kijken of het woordbegrip van Eric kan worden uitgebreid en of hij zelf woorden kan leren te zeggen door middel van het slaan op een spraakknop.

Vervolg: de laatste stappen
Op dit moment zijn we bezig met de laatste stappen in de ontwikkeling van het GTI-Revised, bijvoorbeeld het maken van een mooie handleiding. Wanneer het GTI-Revised helemaal af is, komt hierover natuurlijk weer een bericht in deze nieuwsbrief en op de website van Academische Werkplaats EMB! Daarnaast is in de toekomst meer informatie nodig over de kwaliteit van assessment, waardoor onderzoek naar instrumenten van belang blijft.


Marleen_Wessels

Deel deze pagina op: