Verslag congres ‘Perspectieven op samenwerking’
Het was de eerste keer dat we een online congres organiseerden. Achteraf gezien was het een goede keuze om het congres online te organiseren, gezien de toenemende corona-besmettingen. Dankzij de techniek zijn we in de gelegenheid geweest om een interactief en dynamisch congres te verzorgen, waarbij iedereen in staat werd gesteld om mee te doen en het mee te maken.
Het thema van het congres stond centraal in het plenaire ochtendgedeelte. Alistair Nijmeijer was de eerste spreker. Hij bekeek het thema samenwerken vanuit verschillende perspectieven die hij zelf heeft: als onderzoeker, als vader van een zoon met een verstandelijke beperking en als iemand die zelf een chronische aandoening heeft.
Goede samenwerking is complex
Alistair bekeek ‘goede samenwerking’ onder andere vanuit de wetenschap, filosofie en nam zijn eigen waarnemingen en ervaringen mee. Het is complex, concludeerde hij. Betrokken partijen rondom een persoon met EMB hebben allen te maken met gevoelens, ervaring, emoties en kennis. Kennis die vaak uit de acute zorg komt, waar iemand ziek wordt, behandeld wordt en genezen wordt verklaard. Een rechte lijn. Niet te vergelijken met het leven met een beperking, aldus Alistair. Daar ligt volgens hem een schone taak voor de wetenschap.
Wat is goede samenwerking?
Wat is samenwerken en wat is goed? Dat laatste blijkt op verschillende manieren te interpreteren, het is maar hoe je het bekijkt. En dat is weer afhankelijk van in welke positie je zit, welke belangen je hebt, welke mogelijkheden je hebt, welke visie en ideeën je hebt. Eén sluitend antwoord is dan ook niet te geven op deze vraag. Dat bleek ook uit de paneldiscussie, waar ervaringsdeskundigheid, de zorgpraktijk en wetenschap bij elkaar aan tafel zaten.

Speurhond vs waakhond
Goede samenwerking is als een speurhond, volgens Alistair. De speurhond is altijd op zoek, in plaats van bewaken. Maar een zoekende en open houding is in de praktijk nog niet zo eenvoudig. De zorgpraktijk is dichtgetimmerd met richtlijnen en protocollen. Dat lijkt meer op een waakhond. Volgens het panel is dat een systeem op basis van wantrouwen en het voorkomen van claims, waardoor het moeilijk is om goed samen te werken.
Als ouder kun je dingen doen op basis van jouw eigen waarden en normen, omdat een keuze om iets te doen of te laten het beste is voor het gezin. Die vrijheid heeft een begeleider niet. Zij hebben te maken met protocollen en richtlijnen die gelden binnen een organisatie. Hiervan afwijken kan in het extreemste geval een strafbaar feit tot gevolg hebben.
Toegevoegde waarde
Met dat dichtgetimmerde systeem lijkt niemand echt blij mee te zijn binnen het panel. Hoe week je dat dichtgetimmerde systeem los? Niet op basis van losse ervaringen en het met elkaar eens zijn. Daar komt de rol van de wetenschap om de hoek. Die is van groot belang: Wetenschappers kunnen de ervaringen van ouders/naasten en de zorgpraktijk vastleggen en onderzoeken. Zo kan opgedane kennis van ervaring en praktijk veel onnodig geëxperimenteer in de toekomst voorkomen.

Workshops
De Academische Werkplaats EMB is de plek waar ervaring, zorgpraktijk en wetenschap bij elkaar komt. Dat zagen we terug in de workshops, die bijna allemaal begeleid werden door een combinatie van een onderzoeker met een familielid/naaste of iemand uit de zorgpraktijk.
Een aantal workshops hebben een relatie met de lopende onderzoeken van de Academische Werkplaats EMB:
- Bewegen stimuleert: samen in het KDC
- Snoezelen uit de losse pols of volgens vast recept?
- Participatie? Hoe dan?!
- Wie ziet mijn pijn? Over pijn en de POSAID
- Samenwerken met broers en zussen
- Wie ziet dat ik dingen vergeet? Over dementie
- Samen werken aan een gezonde levensstijl
- Gedragsproblemen: een bijzondere vorm van communicatie?
- Wie durft het aan? Op avontuur met Programma Perspectief
- Praktijkonderzoek: van praktijkvraag naar onderzoeksvraag
- Tijd voor muziek! Over muziektherapie
- Sprekende ogen: over oogbesturing
- Een voorleesboek maken dat alle zintuigen prikkelt? Multi sensory storytelling.
- Bondgenoten: luxe of noodzaak?
- Samen onderzoek doen: ieders perspectief telt!
- Praat mee: maakt de omgeving verschil?
- Een terugblik op vooruitgang: over de inzet van technologie
- Kijken naar mogelijkheden: diagnostiek bij mensen met EMB
- Sterker Samen: samen sterk in de ondersteuning van gezinnen
- Groei-Wijzer (Z)EVMB: regie in het leven van adolescente
Middag
Na de workshoprondes gaf Elke de Quay haar perspectief op samenwerken: Als een orkest dat goed gedirigeerd dient te worden, wil het samenwerken het gewenste rendement krijgen. Na alle inhoudelijke rondes streden ruim 90 congresgangers om de felbegeerde samenwerkingsbokaal in de pubquiz, onder de bezielende leiding van Suzanne Verheijen.
Evaluatie
We kijken met een tevreden gevoel terug op het congres. We hopen dat de deelnemers ook tevreden waren. Om daar achter te komen is een evaluatie verzonden. Heb je die niet ontvangen en wil je toch graag feedback geven? Stuur dan een bericht naar info@aw-emb.nl Alvast bedankt!